در میان 2000+ رستوان و کافی‌شاپ و شیرینی‌فروشی و کلی خوراکی خوشمزه، بگرد!

فیدیلیو، یه جای مناسب بگو برای
رستوران‌های داغ این هفته
کافی‌شاپ‌های داغ این هفته

JELL-O یک برند خوشمزه (قسمت دوم)

با وجود همه پیشرفت‌ها در صنعت ژله سازی بازهم صنعتی شدن زندگی و شهرها پیامدهای خودش را داشت و اگر محصولی کار روزمره را حتی کمی راحت‌تر می‌کرد با استقبال خوبی مواجه می‌شد.شرکت ژلو نیز از این امر آگاه بود با تلاشی شبانه روزی توانست روش درست کردن محصول خود را آسان‌تر سازد.این محصول که به baby boom معروف شد کار درست کردن ژله را مثل آب خوردن می‌کرد.
طرفدار اصلی این محصول مادرانی بودند که تازه بچه‌دار شده بودند و احتمالا همه می‌دانید که از خوردنی‌های محبوب کودکان که هیچ رقمه نمی‌توانند از آن بگذرند همین ژله است.این محصول برخلاف مدل قبلی خود نیاز به مواد اولیه متنوعی برای آماده شدن نداشت و فقط یک ظرف آب جوش ، پودر داخل بسته و در نهایت یک عدد قالب کافی بود تا ژله را بر سر میز خانواده و البته بچه‌ها را سر شوق آورد.
JELL-O
 
در ادامه دهه 50 و 60 طعم‌های زیادی میزبان شرکت ژله شدند و البته طعم‌های زیادی نیز از این مجموعه خداحافظی کردند.بیشتر طعم‌‌‌های اضافه شده ترکیبی از میوه‌های قبل بودند.مثل موزپرتقال و یا ترکیب میوه‌های استوایی... والبته در کنار این طعم‌های تازه وارد یک طعم بسیار سروصدا کرد.طعم وحشی شده تمشک.این طعم نشان داد خشونت یک جاهایی نه تنها بد نیست بلکه بسیار جواب می‌دهد.حداقل مردم آن زمان که این فرضیه را تایید کردند..خلاقیت این شرکت به افزایش طعم محدود نشد و خط تولید جدیدی بوجود آمد.خط تولید چیزکیک که البته قبل از آن در بازار وجود داشت ولی این چیز کیک یک فرق اساسی داشت.شعار این محصول "بدون نیاز به پخت" بود و به مصرف کننده اجازه می‌داد بدون نیاز به پختن و تنها در مدت زمان 15 دقیقه چیز کیک را آماده کند.
 
 
 
محصول بعدی در 1969 و با اسم "ژله 1 2 3" معرفی شد.این ژله از لحاظ مواد تشکیل دهنده فرقی با مدل‌های قبلی خود نداشت و تفاوت آن در ظاهرش مشهود بود.زمانی که این ژله سرد می‌شد به شکل سه لایه متفاوت در‌میآمد که هرکدام یک طعم و مزه داشتند.زیبایی این ژله باعث تقریبا هر سوپرمارکتی در آمریکا این محصول را در جلوی ویترین خود بگذارد.هرچند هم‌اکنون این محصول بسیار کمیاب شده است و دیگر شور و حال سابق را ندارد.در سال 1971 محصول دیگر این کارخانه ترکیبی از ژله و پودینگ بود که کار بسیاری را برای آماده کردن هردوی این دسرها در زمان غذا راحت می‌کرد.این محصول نیز به سرنوشت قبلی دچار شد و الان فقط در نقاط محدودی در آمریکا توزیع می‌شود.شرکت ژلو از سال 1964 شعار تبلیغاتی جدیدی را معرفی کرد و روند تبلیغاتی را خود را عوض کرد.شعار "همیشه جا برای ژلو هست" برای محصولات سبک این شرکت معرفی شد.
 
 
این محصولات از لحاظ غذایی بسیار وعده سبکی حساب می‌شدند و حتی بعد از خوردن یک غذای مفصل نیز می‌توانستید مقدار از آن را در معده خود جا دهید.از دهه 80 به بعد ژله دیگر یک وعده غذایی اصلی حساب نمی‌شد و صرفا جهت تجملات و یا دسر بعد از غذا استفاده می‌شد.ژله که نیز ضرر بسیاری سر این قضیه کرده بود شروع به کمپین‌های تبلیغاتی گسترده کرد.تبلیغاتی که حتی شامل پخش کردن دستورالعمل‌های قدیمی برای احیای ژله بودند.هرچند این کمپین خیلی موفق نبود و ژله سعی کرد مسیر خود را از یک وعده غذایی اصلی به سمت یک نوع تنقلات تغییر دهد.در دهه 2000 ژله محصولاتی مانند نوشابه ژله ای معرفی کرد که گواهی بر این مدعا بودند.

پارک با طعم برگر زغالی قیطریه